دلم می سوزد ...

این روزها حس نوزادی را دارم که همه ناملایمات اطرافش با سرعتی نجومی به سر و صورتش می خورد و پیش از آنکه سرخی ضربه قبل را تحلیل کرده باشد سیلیهای بعدی و بعدی و بعدی تر ... و آخر سر هم دقیقن مثل همان کودکی که همه درماندگیش را آوار می کند بر سر فرشته ای به نام مادر ....

از دور خوردن دور خودم و تمام دور گردون آنقدر خسته ام که دوست دارم فقط چشمهایم را برای همیشه روی این دور باطل ببندم . دوری شاید به طول ربع قرن تجربه !!! همین .

این هم به تویی که مثل همیشه تنهایی فکر می کنی ٬ نتیجه می گیری ٬ محکوم می کنی ٬ و اگر هم لازم ببینی اعدام !!!

 تو می توانی

همینطور که روزهای زوجت را

روی تخت هیچ نفره ات دوش می گیری

خاطرات قهوه ایم را سر بکشی

و

 هیچی شاعرانه غزلهایم را به چالش بکشی

بی آنکه لازم باشد

حتی لحظه ای

به ازدحام خیابانهای این شهر زل بزنی

و منتظر کسی شوی

که هرگز نخواهد آمد

حتی خیلی دیر !!!