خیالی نیست .

میان اینهمه نا اهلی ...

اگر " اهلی " چشمانت شوم که عجیب نیست .

عجیب اینهمه تنهاییست بعد از ...

                                              " اهلی شدن "

" تو اگر دوست می خواهی مرا اهلی کن "

" تو اگر دوست می خواهی ... "

" تو اگر دوست می خواهی ... "

چه زود این " شاهزاده " ای که دل " کوچولو"یی داشت

اهلی گندمزار موهایت نه ...

که اهلی

اینهمه اهلی نشدنت شد .

چه خیالست وقتی تو باشی .

حتی اگر اهلی من هم نه ...

حتی اگر هم اهلی دیگری ...

همینکه باشی بس است برای ...

لااقل برای تنها بودن .

بودنت مهم است " بانوی مهربان همیشه و نامهربان این روزها  "

می دانم چرا دستم به شعر نمی رود .

اما ...

چه خیالست وقتی تو باشی .

وقتی متولد می شوی در نگاهی که ...

بگذریم ...

نگفتن بهتر است ...

پشت حصار تارمی ها پای گلدان

امشب ...

با اینهمه دلتنگی " از همه جا آمده و به من رسیده "

کجایی که ...

اینم یه شعر قدیمیه بی سر و ته بی ربط ( گفتم که دستم به شعر نمی رود )

چقدر مثل دلم ساده ای غریبه من

چقدر خاکی وافتاده ای غریبه من

تو خود تجسم عشقی به وسعت یک شعر

قصیده ای - تو غزل زاده ای غریبه من

به جای حس غریبی که در تو آوردم

نفست را تو به من داده ای غریبه من

تو اتفاق قشنگی که خوب می دانم

در این زمانه نیفتاده ای غریبه من

همیشه یک قدم از تو به آسمان راه است

برای این سفر آماده ای غریبه من ؟

تو حس شعر منی تو تمام هستی من

چقدر مثل دلم ساده ای غریبه من

شعر که نیست ... قابل نقدم نیست ... قابل خوندنم ... شاید . شایدم نه .